Goeiemorgen!
Beyond Wonderland was zowel dinsdag als woensdag weer interessant en bijzonder kort, het seminarie van Phonetics&Phonology was een beetje vreemd. De professor is namelijk niet van hier en spreekt met een veel erger buitenlands accent dan ikzelf, wat hem een beetje aan geloofwaardigheid doet verliezen als we klanken van de Engelse woordenschat moeten bestuderen.. Maar hij is wel heel vriendelijk.
De macaroni was plezant om te maken en ook heel lekker, een beetje zwaar, maar dat heb je als je met kaas werkt. Om 20u was er dan de Social van koor en orkest, was wel gezellig, maar we zijn niet echt lang gebleven, Claudia wou nog werken, Charlotte moest nog met de bus naar huis en ik wou nog met mijn liefje Skypen.
Gisteren dan, had ik, naast Beyond Wonderland, voor de eerste keer wat men noemt een Studygroup. Laat me even de structuur van een module uitleggen. Neem 'Beyond Wonderland: Children's Literature': Ik heb 2x/week 1u Lecture met alle studenten (76), daarnaast heb ik ook 1u seminarie met een veel kleinere groep (16) over het boek dat we die week moesten lezen (jaja, elke week een nieuw boek), in dit geval 'The History of Goody Two-Shoes'. Maar dat is niet genoeg, ter voorbereiding van dat seminarie, kom je met 5/6 mensen samen, onafhankelijk van de prof om een aantal vragen over het boek te bespreken. Dit is wat ik gisteren voor de eerste keer meemaakte, en ik was redelijk overdonderd. Mijn groepje bestaat uit 6 meisjes, en ze hadden allemaal grondig de vragen voorbereid. Ikzelf was helaas iets lakser met de vragen omgegaan. Hoe het ook zij, de meeting duurde een half uur waarin de conversatie over de tafel heen vloog en ik kreeg er echt geen woord tussen. Waarschijnlijk ook deels omdat ik absoluut zo snel niet kan praten, ik had al moeite genoeg om gewoon te blijven volgen. Ik weet in elk geval dat ik de volgende studygroup beter voorbereid zal zijn.
's Avonds ben ik met Charlotte en Claudia een gegidste wandeling gaan doen bij de Tyne, 'Ghostly and Grisly Quayside Tales'. De gids vertelde allerlei waargebeurde (althans dat beweerde hij) verhalen over moorden en lijken. Best wel tof, ware het niet dat ik van top tot teen bevroren was tegen het einde van de wandeling. Ik begin me serieus vragen te stellen over hoe ik hier de winter moet overleven. Nuja, laten we daar nog even niet aan denken. Eenmaal thuis kon ik nog wat Skypen en daarna heb ik nog tot half 1 met Johanna in de zetel zitten praten over hoe wij kerstmis vieren, over Sinterklaas, over jongens, over koken, over series kijken.. Heel leuk, en we zijn zowaar voor de eerste keer samen gaan slapen! Applaus!
Tot nog eens!
tja, sinterklaas. Hoe zal die nu jouw briefje vinden??? Hij zal er zeker eentje verwachten!
BeantwoordenVerwijderen