Sssst, ik weet het, het is al een week geleden!
Maar, ik had het niet zo gepland hoor, mijn weekje zag er eigenlijk volledig anders uit dan ik oorspronkelijk voorzien had.
Sta me toe je geest te verlichten.
Dinsdag.. Dinsdaaaaaaag deed iiiiiik.. Oja! Ik weet het weer! In de voormiddag heb ik mijn oefeningen van Phonetics gemaakt. Ze waren zowaar nog een beetje moeilijk ook! Maar vooral veel. Om 13u had ik les en moest ik ook mijn essay indienen. Ik hoop echt dat het een beetje degelijk is, want ik vond het redelijk moeilijk te bedenken vanuit welk standpunt ik precies een tekstfragment wou bespreken. Het seminarie van Phonetics was.. ok, weer net zo saai als anders. In het begin voelde ik me wel een beetje verlegen, aangezien iemand zei dat ze niks van de vragen gesnapt had en dat ze niet geloofde dat er íemand was die ze wel begrepen had, tenzij dat een genie was. Moet de prof daarop aan mij vragen of ik het huiswerk gemaakt had en ik kon niet ontkennen dat ik wel degelijk de vragen had begrepen. Waarop een ander meisje zei: "She's really a genius." Echt iets waar ik stress van krijg zeg. Pfoeh! Na het seminarie ben ik met Charlotte en Alina naar de kerstmarkt getrokken alwaar we ons hebben laten gaan aan lekkere, dure, Churros. Vervolgens zijn we nog gaan eten en dan, jawel, Harry Potter! Nu moet ik zeggen dat de film wel mooi gemaakt is, maar dat ik het een beetje te passief vond. Ik weet niet, voor mij moest het nog verder gaan. Nu moet ik verdorie wéer zolang wachten!
Woensdag was ik gewoon thuis denk ik, de hele dag.. Oh ja, Charlotte is nog gekomen 's avonds om samen te koken en toen hebben we ook afgesproken om de volgende dag een wandeling te gaan maken in de sneeuw! Ja, woensdagochtend lag er een wit laagje op de daken. Dat is weer verdwenen, maar tegen 's avonds begon het lekker te gaan hoor. Toen ik donderdagmorgen opstond, was alles bedekt onder een dikke laag sneeuw. Ik wist meteen dat het een leuke dag zou worden. En ik had meer gelijk dan ik ooit gedacht had. Eerste meevaller: toen er op de deur werd geklopt en ik opendeed, Charlotte verwachtende, vond ik in de plaats een knappe kerel in onderbroek die Johanna ergens voor nodig had. Tjah, daar kon ik even niks op tegen hebben. Die ochtend heb ik dan met Charlotte een mooie wandeling gemaakt door Leazes Park, de foto's zijn te bezichtigen op Facebook. Echt prachtig was het. Ik zou van elke boom een foto genomen hebben als het niet zo ijzig koud was voor de vingers. En dat was nog maar het begin van de dag..
Ik had eigenlijk gepland om de rest van de dag op mijn gemak mijn boekje uit te lezen, maar toen ik misschien 3 bladzijden verder was, werd er aangebeld. Johanna en ik keken elkaar even aan, we verwachtten geen van beiden bezoek. Ik 'buzzde' de deur toch open in de overtuiging dat iemand zijn sleutels vergeten was of zo. Een paar tellen later werd er echter op de deur geklopt. Het was dus toch voor hier. Sarah opent de deur en ziet niemand, behalve een pakje op de grond. Een pakje waarvan de vorm alleen al verraadde wat het was. Ik raapte het op en ging weer naar binnen om het briefje te lezen. Ik moet zeggen dat ik een beetje in de war was, elk normaal denkend mens was gaan kijken wie het pakje had achtergelaten, maar dit kieken hier ging gewoon weer naar binnen. Terwijl ik dus het lint aan het openprutsen was, werd er nog eens op de deur geklopt. Nu begon mijn hart toch wel redelijk te bonken, en terecht. Ik kon het niet geloven, maar in de deuropening vond ik de mooiste verrassing ooit. Ik vloog in zijn armen en sloot mezelf buiten. Gelukkig kon Johanna de deur weer opendoen, stel je voor. Maar goed, nadat ik een beetje bekomen was en gewezen op mijn goedgelovigheid - wist ik veel dat er geen helikoptermaatschappijen zijn die goedkope vluchten van België naar Engeland doen en dat hij helemaal niet weer naar huis moest 's avonds en dat 'je pars pour ma Sarah en Angleterre' niet betekent 'ik ga Skypen' - moest ik dus mijn hele weekendplanning een klein beetje aanpassen. Met plezier hoor! Ik ben er overigens wel degelijk in geslaagd mijn boekje uit te lezen, ik ben ook naar de koorrepetitie gegaan en naar de les vrijdag en zondag heb ik het ook anderhalf uurtje volgehouden om trampoline te springen. Trouwens, jullie weten het nog niet, maar IK KAN SALTO! Op m'n eentje, geen hulp meer, ik kan het zelfs zonder mat, hoewel ik meestal wel nog mét oefen, en ik slaag er af en toe in mooi staand te landen. Hiephoi! Bon, en aangezien ik vond dat het wel genoeg was om salto te kunnen, dacht ik dat ik net zo goed vroeger terug naar huis kon rennen om zo snel mogelijk weer in gezelschap van mijn liefje te zijn.
Ik heb echt een aantal droomdagen achter de rug. Helaas was het vandaag dan redelijk pijnlijk om afscheid te nemen en niet te weten wanneer we elkaar terug zullen zien. Ik heb mezelf weer verrast door een potje te huilen wanneer ik thuis was. Soms ben ik echt zo'n pussy. Gelukkig was Shakespeare er om mijn gedachten een beetje te verzetten. En Katharina. En de sneeuw, vooral die misschien. Niet te geloven hoe nat mijn voeten de hele dag geweest zijn. Ik heb overal gezocht naar gummylaarzen, maar heb niks meer gevonden, allemaal uitverkocht. Nuja, ik overleef het wel.
Ziezo, ik heb jullie wel lang genoeg laten lezen, denk ik zo.
Ik beloof plechtig dat de volgende post níet volgende week maandag zal zijn. (Dat is trouwens Sinterklaas! Wiii! ^^)
Tot binnenkort!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten