A very good evening to you all!
Ik zal maar meteen van wal steken. Donderdag heb ik niet bepaald veel aan dat essay gedaan, nu vraag ik me af wat ik dan wél gedaan heb? Ik kan het me eigenlijk niet herinneren. Hoe het ook zij, na het seminarie vrijdagmorgen ben ik dan naar de bib gegaan en - Ah! Ik weet weer wat ik gedaan heb! Ik heb Henry V van Shakespeare uitgelezen in de plaats! Bon, de bib dus, daar heb ik 3 boeken uitgeleend waar ik de rest van de voor- en namiddag in heb zitten bladeren op zoek naar nuttige passages. Om 10 voor 4 had ik een persoonlijk gesprek met de prof van Phonetics. Het heeft me een half uur gekost om het juiste lokaal te vinden! Wie spreekt er ook af in een kamer in de kelder! Wist ik veel waar dat was, de kelder staat niet op de plannetjes die overal uithangen.. Nuja, hoewel ik te laat was, heb ik toch nog een aangename conversatie met de man gehouden. Ik vertelde dat het voor mij een beetje saai is omdat ik een groot deel van de stof al ken en dat het dus een beetje traag gaat en niet echt uitdagend is. Ik heb zelfs toegegeven dat ik de helft van de tijd de lecture oversla.. Hij gaf me nog gelijk ook! Het was best wel een gemoedelijke conversatie. En toen vroeg hij of ik nog opmerkingen had over zijn manier van lesgeven. Dat vond ik al een beetje riskanter natuurlijk. Ik heb hem er uiteindelijk enkel op gewezen dat hij wel heeeeeel vaak 'okay' zegt. En guess what! Het eerste dat hij daarop zei was... Okay! We hebben er hartelijk om gelachen en hij heeft me toen verteld dat hij thuis ook constant het Arabische equivalent van 'okay' gebruikt en dat mensen ook zeggen dat hij daarmee moet stoppen. Ik heb al bij al dus geen al te slechte indruk gemaakt denk ik. Na het gesprek ben ik weer gaan verderwerken aan mijn essay. Ik had 480 woorden toen ik ging slapen.
Vandaag ben ik om half 9 opgestaan om een beetje piano te gaan spelen. Toen ik in de receptie van Castle Leazes op Claudia zat te wachten, vroeg er plots een man van de receptie of ik geen gratis sandwich wou. 'Eeeeeh, sure!' Hopla, Sarah naar de balie, mocht ik een sandwich kiezen (ze hadden helaas allemaal kaas, maar die valt altijd weg te peuteren). Ik ging weer zitten en toen riep die kerel weer 'Is that all you're taking? Come on! Take another one! Here, take this one!' Jipla, Sarah krijgt nog een sandwich toegegooid. Daar zat ik dan, met 2 bekaasde sandwiches, te wachten op Claudia die plots wakker werd en zag dat ik al 2 smsjes gestuurd had. Ik heb haar een sandwich gegeven en heb nog eens goed gestudeerd aan de piano. Ik had zin om nog lang verder te doen, maar de plicht riep, ik had nog zo'n 1000 woorden die ergens in de leegte op me wachtten. Om half 11 naar huis dus. Ik heb de hele dag geschreven. Dat is relatief natuurlijk, ik heb wel pauzes genomen en ben rond 5u gestopt om me klaar te maken om weg te gaan. Ik heb momenteel 1225 woorden, nog 375 als we pietje precies willen gaan spelen. Ik ben trouwens zo slim geweest om tijdens mijn laatste alinea een mooi idee te krijgen, met als gevolg dat ik dat nu als rode draad door heel mijn essay wil weven en dus het hele zootje opnieuw mag structureren. Oh well, daar heb ik morgen nog de hele dag voor.
En nu het leukste deel, dat niks met werken te maken heeft. Ik ben deze avond voor de allereerste keer in mijn leven naar een balletvoorstelling gegaan! 'The Nutcracker'! Het heeft me £18 gekost, maar het was het waard. Ik vond de kostuums en het decor geweldig interessant. De muziek was ook heel aangenaam om naar te luisteren en de dansen waren, ondanks het niet altijd even goed getimed zijn, prachtig. Ik zou er wat voor gegeven hebben om ook eens een sneeuwvlokje te mogen spelen of een poppetje die zo elegant opgetild wordt. Ik had alleen een beetje een probleem met het hoofdpersonage. Haar glimlach beviel me niet zo, denk ik. Ze had zo te veel superioriteit over zich. En zo lachte ze ook. Er waren meisjes die zo oprecht en stralend lachten, dat je zou verlangen om zelf ballet te doen puur om ook zoveel plezier te hebben, maar deze zeer getalenteerde jongedame zag er niet echt uit alsof ze plezier had in het dansen, maar eerder in het feit dat zij de belangrijkste figuur was. Nuja, ze danste heel mooi, dus ik vergeef het haar. Ja, ik heb er echt wel van genoten moet ik zeggen. Voor herhaling vatbaar. In het terugkeren moesten we helaas door de gietende regen. Maar! Ik had mijn zwarte botjes aan, en ik ben er bijzonder trots op, ze hebben mijn voeten de hele tijd warm gehouden en, mede dankzij mijn oplettendheid, hebben ze ook mooi droog gehouden.
Zo, dit was het voor vandaag. Oh, ik kan misschien wel nog vermelden dat de kerstversiering hier serieus begint boven te komen. Ik passeerde daarnet langs de etalage van Fenwick en die was zo prachtig dat ik er foto's van genomen heb. Die zet ik morgen dan wel op Facebook. Vandaag hou ik het voor bekeken. Ik ga op tijd m'n bed induiken zodat ik morgen fris genoeg ben om te werken. En om de was te doen. En vooral! Om salto's te doen op de trampoline! Hiephoi!
Daaaaaaag!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten