Hm, nu moet ik even denken, er is veel gebeurd dit weekend, maar mijn hoofd staat even ergens anders naar en nu kan ik me amper iets herinneren..
Zaterdag.. Oh ja! Ik had gepland om met Katharina te oefenen voor het Shakespeare examen, maar ze stuurde me dat ze koorts had en niet zou komen. Ik was een beetje geïrriteerd, want het was niet de eerste keer dat ze iets afzegde, maar goed. Ik was al de hele dag bezig de huisvrouw uit te hangen en was eigenlijk nog bezig met de was op te hangen op het moment dat we hadden afgesproken, dus kwam het nog goed uit. Ik heb mezelf die middag ook een lekker maal bereid, met aardappels (!), en heb er erg van genoten. Om 4u had ik met Claudia en Mharie afgesproken om samen op zoek te gaan naar All Saints Church, waar we om 5u zingklaar moesten zijn. Met een kleine omweg (die we helemaal niet hadden gemaakt als een voorbijganger ons niet de verkeerde kant op had gestuurd) kwamen we mooi op tijd aan. Het orkest was er al en druk bezig met stemmen. Ik vind het heerlijk om daarnaar te luisteren, de sfeer van een aankomend concert maakt me altijd zo vrolijk. Ik was dus in een lekker sociale bui en kwetterde honderduit met mijn vriendinnetjes. Het was me ook opgevallen dat de jongen aan de timpanen er best wel bijzonder goed uitzag en ik had dus het idee opgevat een praatje met hem te gaan maken. Helaas ben ik dat weer vergeten en heb dus m'n kans gemist. Het concert zelf was veel beter dan ik had verwacht. Er zaten nog stukken in waar niemand echt zeker van was, maar over het algemeen was het best goed. Alina is komen luisteren en ook Martin en Terhi, wat ik heel sympathiek vond. En ik meen ook in het publiek een glimps te hebben opgevangen van Henrik, de Zweedse jongen die zo goed trampoline springt en piano studeert.
Na het concert had ik een soort feestje verwacht, maar dat kwam er niet, dus stelde ik aan Charlotte, Alina, Claudia, Terhi en Martin voor om nog iets te gaan drinken, maar de helft van de groep was de dag ervoor lekker lang uitgegaan en was nu te moe. Dus besloot ik maar een lekker theetje met honing te gaan drinken op mijn kot. Nu moest het natuurlijk weer wel lukken dat net nu ik mijn sleutels voor de vierduizendzevenhonderdnegenendertigste keer vergeten was en Johanna was gaan fuiven. Inderdaad, zucht. Maar niet getreurd, ik was in mijn nopjes, dus ik belde Johanna, keerde terug naar The Gate en stelde me daar strategisch op naast de grote kerstboom waar Johanna me goed zou vinden om me haar sleutel te geven. Zoals je zelf ook wel al gemerkt hebt, gebeuren er altijd interessante dingen wanneer je goedgeluimd bent, dat gold ook deze keer. Er kwamen twee kerels op me af die op zoek waren naar een zekere bar die ik uiteraard niet wist zijn. We raakten aan de praat en het bleken heel toffe mensen te zijn in plaats van zatte fuifbeesten die een meisje dat een beetje rond staat te kijken graag proberen te verleiden. Johanna kwam en redde voor de zoveelste keer mijn leven, of tenminste mijn nachtrust, met haar sleutel. Ik praatte nog een beetje verder en toen kreeg ik zowaar een lift naar huis aangeboden. Hiephoi! Het was de eerste keer in tijden dat ik in een auto gezeten had, en dan nog wel links vooraan! Waaaah! Bon, ik raakte veilig thuis, heel veilig kan je wel zeggen, één van de twee is een police officer (ik heb zijn badge mogen zien ^^), en heb goed geslapen.
Toen kwam zondag. Om 11u had ik met Katharina afgesproken. Na vele omzwervingen hebben we uiteindelijk in de lounge van Grand Hotel, waar een sympathieke vriend van Katharina ons binnenliet, kunnen repeteren tot 3u. We hadden een redelijk goed gevoel tegen het einde, dus met een gerust gemoed vertrok ik naar huis om een halfuurtje later naar de trampoline te vertrekken. Ik was vergeten dat we vandaag met 'the rig' zouden springen en was dus redelijk verrast door de opstelling van de trampolines. Nadat ik tijdens de opwarming even naar het toilet gehold was, zei Sarah dat ze gehoord had dat ik Front Somersaults kon en vroeg of ik geen zin had om Back Somersaults te proberen. Ik was even van mijn stuk, dit was wel het laatste wat ik verwacht had, maar ik zei natuurlijk niet nee! We deden de progressions, dat wil zeggen de oefening die uiteindelijk leidt naar de juiste beweging. In dit geval moest ik dus op 3 met de armen in de lucht omhoog springen, heupen omhoog, armen naar de zij en 'pretend to be a tea saucer'. Heel plezant. Vlak daarna liep Sarah naar de rig en nam Charlotte, Cas en mezelf mee. Toen Bekka vroeg of ze één van ons mocht lenen zei Sarah: ja, maar niet Sarah, ik wil haar eerst! Geef toe, als jij in mijn plaats was, zou je je toch ook wel een beetje vereerd voelen, niet? Ik was zowaar de allereerste die aan de rig mocht. Bon, ik dus op de trampoline, een riem strak rond m'n buik gespannen en twee elastische koorden richting plafond. Het was een bijzondere ervaring, moet ik zeggen, je doet je Somersaults zoals altijd, maar je gaat precies in slow-motion. Heel vreemd, maar wel fun! Eerst deed ik de voorwaartse salto's en toen moest ik de achterwaartse proberen. Ik deed het niet slecht (Cas beweerde zelfs me te haten xD) en ben dus bijzonder vrolijk na de trampoline weer naar huis gegaan om dan zowaar 7 minuutjes met Gabriel te kunnen skypen en dan naar een Koreaans drama te kijken en een potje te zitten huilen bij een zeer emotioneel moment. Gelukkig kwam Johanna niet net dan thuis. Ik heb slecht geslapen, of liever, goed maar kort. Ik kon met alle moeite van de wereld niet in slaap geraken, zelfs een tas warme melk met honing mocht niet baten. Gelukkig ben ik toch nog goedgezind opgestaan vandaag.
En nu zijn we er, vandaag. Dé dag. 13 december 2010, de dag waarop Sarah haar Shakespeare examen moet doen, daarbij gefilmd zal worden en dan op Youtube zal verschijnen... Deze morgen was er een soort dress rehearsal en binnen een uurtje is het the real thing. Tot nu toe heb ik nog geen zenuwen, maar ik twijfel er niet aan dat ze niet ver weg meer zijn. Mijn lieflijke partner Katharina is ook in een heerlijk rothumeur, wat de sfeer natuurlijk fantastisch maakt, maar misschien zal ze strakjes wel beter zijn. Ikzelf zie het voorlopig in elk geval nog zitten. Ik moet wel bekennen dat ik stiekem denk dat de meeste anderen het stukken beter doen dan ik, niet allemaal, maar toch velen. Tjah, er zit niks anders op dan het straks nóg beter te doen dan!
Dus, beste lezers die deze update voor 16u Belgische tijd lezen, ik stel voor dat je van 16 tot 18u continu aan niemand anders dan mezelf denkt en keihard duimt en zo, verstaan? Goed. Dan laat ik jullie nu met rust.
Tot de volgende (misschien laat ik vanavond nog weten hoe het geweest is.. misschien)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten