Het concert woensdag was wel ok, vooral het Viol Consort.
Charlotte en ik hadden allebei een beetje een probleem met de sopranen in het Vocal Ensemble. Ze waren ons toch iets te scherp en te dominant, terwijl je de alten dan amper hoorde. Maar het was hoedanook aangenaam om te doen. Achteraf zijn we lekker ongezonde fastfood gaan eten, voor één keertje kon het ermee door. Met overvolle buikjes zijn we naar het Sports Centre gestapt in de ijdele hoop dat het zou verteren voordat de trampoline begon. Niet echt, maar de training was wel goed. Ik had behoorlijk goede controle over mijn somersaults deze keer, ik ben slechts één keer naar voren gekatapulteerd en bijna over de trampoline gevlogen. Naast die keer heb ik de meeste somersaults mooi kunnen landen, zij het een halve meter te veel naar voor.
Gisteren had ik met Tatiana (die ook trampoline springt) afgesproken om te gaan ijsschaatsen. 's Morgens vroeg opgestaan en een half uur door hevige sneeuw moeten stappen om dan telefoon te krijgen dat ze de tijd uit het oog verloren was en dus later ging zijn. Ik heb nog een half uur staan wachten, of staan bevriezen en toen ze er uiteindelijk was en we vroegen of we tickets konden krijgen, bleek dat de rink gereserveerd was voor schoolkindjes die les kregen en dat we dus maar een halve schaatsbaan konden gebruiken. Ik zag het niet echt zitten om daar £6.95 voor te betalen, dus zijn we in de plaats een warme choco gaan drinken.
's Middags ben ik weer naar de Armstrong Building gegaan voor een gratis lunchconcert. Deze keer was het:
Telemann: Fantasie No. 6 in D Minor
Enescu: Cantabile et presto
Faure: Apres un reve
Mozart: An Chloe
Lennox Berkley: Trio for horn, violin and piano, Op. 44
Ik heb er weer enorm van genoten. In die mate dat ik begon te twijfelen of ik om 4u echt wel naar die laatste lecture moest gaan van Phonetics en of ik niet liever weer naar hier kwam om nog eens een uur muziek te krijgen.. Terug thuis bleef ik nog over deze kwestie nadenken, ik had nu toch al bijna alle lectures gemist en totaal geen problemen ondervonden.. Zoals je merkt, begon ik echt wel te neigen naar de 'student performances', en toen ik nog eens keek wat er zou gespeeld worden, ontdekte ik een naam die me wel heel bekend voorkwam. Henrik, de Zweedse jongen die zo fantastisch trampoline springt, zou piano spelen! Ja, je zult wel begrijpen dat ik niet meer nodig had om te beslissen niet naar de lecture te gaan (die toch maar gewoon herhaling was en waar je vragen moest stellen). Ik ben blij dat ik het zo gedaan heb, want ik heb enorm genoten van de muziek. De sfeer was geweldig en de stukken waren in elk geval voor mijn oren heel goed.
's Avonds was er dan het kerstdiner van de International Society. We betaalden £5 en kregen wijn en een buffet vol lekkers. Charlotte en ik hadden er graag nog een ijsje bij gehad, maar helaas. We hebben ook kennis gemaakt met nieuwe mensen en gezellig gebabbeld. Het gesprek met de drie jongens aan de linkerkant - Pavlos van Cyprus, Jorgos van Griekenland en Yevgeni van Rusland - ging een klein beetje de flirterige toer op, met dingen als 'wat is voor jou belangrijk in een relatie', 'wie moet de eerste stap zetten', 'complimentjes in the face of niet'.. Je weet wel, bijzonder interessant, maar misschien ook een beetje riskant. Nuja, om 23u zijn Charlotte en ik op zoek gegaan naar een winkel waar men ijsjes verkocht en we zijn veilig weer thuisgeraakt.
Vandaag had ik mijn allerlaatste les, seminarie Children's Literature, en daarna ben ik nog mijn treinticket voor eind januari gaan afprinten. Ik heb me ook de snuggere bedenking gemaakt dat ik op 30 december helemaal niet kan printen en bijgevolg niet online kan inchecken bij Brussels Airlines. Gevolgd door nóg een snuggere bedenking, namelijk dat ik helemaal geen metro heb die me tegen 4u30 's morgens naar het vliegveld kan brengen. Dat wordt ofwel de nacht doorbrengen op het vliegveld, ofwel me blauw betalen aan een taxi.. Jippie! Ach, we zien wel.
Eenmaal thuis ben ik eerst nog naar de receptie gelopen om te vragen of ik de nacht van 26 op 27 januari wel nog hier kan slapen, aangezien mijn contract de 26ste eindigt. Ik werd doorverwezen naar de Accommodation Service, dus één dezer dagen ga ik daar ook nog eens naartoe moeten. Het is me toch wat tegenwoordig. En ik die dacht dat ik niks meer te doen ging hebben!
Verder staat er niet veel meer op mijn programma, behalve dat ik vanavond naar het Newcastle Symphony Orchestra ga luisteren met Johanna en Charlotte, hoera! Ik kijk er al naar uit.
En met deze vrolijke noot be-eindig ik deze post.
Tot de volgende!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten