Hallo! Hier ben ik weer!
Met een korter en veel oninteressanter verhaal.
Zondag, kerstdag. Ik had rond kwart voor twaalf eindelijk de energie om uit mijn bed te komen en iets te eten. Ik ben toen nog een beetje wazig in de zetel geploft en heb wat manga gelezen terwijl ik halsstarrig probeerde het stemmetje in mijn achterhoofd dat 'Shakespeare, Shakespeare' piepte te negeren. Ik had gelukkig beloofd dat ik 's namiddags naar Charlotte en Michiel zou gaan met Charlotte's viool en een kom voor de applecrumble. Ik besloot me toch een beetje mooi te maken, het was tenslotte toch kerstmis, dus trok ik één van mijn nieuwe kleedjes aan. Ik was tevreden met het resultaat en na een kort skypegesprekje vertrok ik voor een lange wandeling naar Charlotte. De straten hadden er nog nooit zo verlaten bij gelegen. Ik kon overal zo oversteken en kwam amper een ziel tegen. Het heeft wel iets om door zo'n verlaten stad te lopen, zeker als je lekkere filmmuziek in je oren hebt, een viool in je hand en een leuk kleedje om je lijf. Ik voelde me best wel goed, in de zin van 'I can handle the world all on my own'. Het was heel gezellig bij Charlotte en Michiel, het duurde dubbel zo lang als op de doos stond om de crumble echt crumble te laten worden, maar uiteindelijk smaakte het fantastisch met een beetje vanille-ijs en een kop warme chocomelk. Ik had een paar gezellige uurtjes. Ze zijn ook zo lief geweest me niet de hele weg alleen naar huis te laten afleggen en zijn meegelopen tot Haymarket, zodat ik dus maar vijf minuten meer alleen moest doen. Eenmaal thuis heb ik nog wat geskyped en ben dan rond elf uur m'n bed weer ingedoken. Ik kon helaas de slaap niet vatten, dus heb nog een hele tijd liggen draaien, maar toen ik vanmorgen wakker werd, wist ik zeker dat ik in slaap gevallen was.
Vandaag heb ik me iets nuttiger beziggehouden. Ik ben eindelijk begonnen aan Shakespeare. Toen ik 350 woorden had (ongeveer 1/7), was ik zo trots op mezelf dat ik besloot een pauze te nemen. Na een uitgebreide douche zag ik een berichtje van Charlotte: ze waren naar de cinema en dachten om achteraf misschien naar het station te gaan om te proberen die £32 terug te krijgen en of ik dat zag zitten? Ik zei OK en een beetje later was ik tegen alle verwachtingen in gekleed op weg naar het station. Ik moest nog net het hoekje om toen Charlotte en Michiel vanachter dat hoekje tevoorschijn kwamen. Het station was helemaal gesloten en Charlotte had me al gebeld en ge-sms't, maar ik had het niet gemerkt. Nu ja, niet getreurd, ik had nog eens wat frisse lucht gehad. Eenmaal terug thuis deed ik nog een poging om verder te schrijven, maar ik zit een beetje vast omdat ik niet zo zeker weet of Horatio nu Rooms-Katholiek was of eerder Calvinistisch. Ik ga het een beetje laten rusten. Ik heb in de plaats de laatste paar afleveringen van seizoen 1 van How I met your mother bekeken en ben me nu aan het afvragen wat ik nog ga doen. Ik zie nog wel.
En morgen! Komen Moeke, Vake, Oma en Jelle langs! Hoeraaaaaaa! Ik heb er al zin in!
Tot de volgende!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten