Maandag 20/12

Het concert vrijdagavond was fantastisch. Ik heb er echt heel erg van genoten. De stukken die werden gespeeld waren:
- Capriccio Espagnol, Op.34 (Nikolai Rimsky-Korsakov)
- Piano Concerto n°1 in B flat Minor, Op.23 (Pyotr Il'yich Tchaikovsky)
- Symphony N°1 in E Minor, Op.39 (Jean Sibelius)
Ik zou zeggen wat er precies zo goed was en een volledige muzikale analyse geven, maar daar ben ik niet toe in staat, dus laat ik het maar achterwege. Wat ik wél kan zeggen, is dat ik Sibelius' pizzicato op het einde heel leuk vond, dat ik het eerste deel van het pianoconcerto herkende, dat de pianist een schattig snoetje had en dat de Capriccio Espagnol best wel heel Espagnol klonk. Als dat geen bijzonder gesophisticeerde analyse is!

Zaterdag heb ik lang uitgeslapen en de hele dag met Johanna thuis doorgebracht, allebei zo vol energie en zin om uit te gaan en weet ik veel wat te doen. Zelfs koken was er me te veel aan, maar ik had geluk. Johanna had superveel spaghettisaus over, die ik mocht opeten, dus moest ik alleen maar wat spaghetti maken. Hiephoi! 's Avonds hebben we besloten een filmpje te kijken, maar omdat we niet konden kiezen tussen Twilight:Eclipse en The Holiday, besloten we dan maar ze allebei te bekijken, te beginnen met Eclipse. Zo halverwege de film besefte ik plots dat ik die film helemaal nog nooit gezien had! Ik vond het al vreemd dat ik me echt niks leek te herinneren. Nuja, ik ben op zich niet zo'n grote fan van Twilight, dus kan het me niet zo veel schelen. Eerste film gedaan, tweede begonnen. De CD-rom was helaas een beetje om zeep zodat we om de zoveel tijd een stukje moesten overslaan, maar aangezien we beiden The Holiday zo ongeveer vanbuiten kennen, was dat op zich niet zo'n ramp, de mooiste scènes hebben we gezien. We ontdekten ook dat het plots weer was beginnen sneeuwen, wat voor stress zorgde bij Johanna, want die heeft vandaag haar vliegtuig en wil niet, zoals zovele andere internationale studenten, vastzitten in het vliegveld. Laten we hopen.. Maar ik denk dat Newcastle Airport geen probleem zal geven, het is vooral Londen, Amsterdam en Parijs, als ik me niet vergis. Om 2u zijn we dan uiteindelijk toch nog ons bed in geraakt en hebben goed geslapen.

Gisteren heb ik opnieuw lekker uitgeslapen. Ik had het plan opgevat om piano te gaan spelen, maar ben er niet echt geraakt. Ik heb me weer lekker onnuttig beziggehouden. Hoewel, Johanna en ik hebben wel eens een grote kuis gedaan, zodat ik niet alles op mijn eentje moet doen binnenkort. Ik ga strakjes nog eens stofzuigen wanneer ze vertrokken is misschien. Om 4u kwam Charlotte, een beetje vroeger dan verwacht, dus ik moest een interessante skypeconversatie met Fien afbreken, maar die moest toch eens gaan slapen. We hebben ons geamuseerd met zo'n alfabetspelletje waar je een jongensnaam, meisjesnaam, land, stad, fruit/groente, kledingstuk, speelgoed (zo ging onze lijst in elk geval) moet vinden met een bepaalde letter. Toen kwam Alina toe, met een doosje Jules Destrooper wafels (!) en nog wat later kwam Claudia met een besneeuwd kopje en een verkoudheid ook aanbellen. We hebben ons aan het koken gezet, gehaktbrood deze keer, met rode kool die er niet echt als rode kool uitzag en later bleek een supersterke versie te zijn van de rode kool die we in België kennen. Daarna hebben we nog wat UNO gespeeld en dan raadseltjes en mopjes. Nu moet ik toegeven dat ik niet zo veel behoefte had aan dit gezelschap en eigenlijk half verlangde tot ze vertrokken waren, want ik had meer zin in skypen met mijn liefje. Het was wel gezellig, maar een beetje te veel voor mij. Nu, ik had geluk, want dat liefje is zo lief geweest mij toch nog op te bellen terwijl het al zo laat was en dan zijn we allebei veel te laat gaan slapen om veel te vroeg weer op te staan.

Vandaag werd ik gewekt door een klopje op de deur. Johanna die haar sleutels was gaan afgeven in de receptie en nu niet meer binnenkon. Gelukkig maar dat ik het hoorde, want ik kwam toch nog van ver. We hebben net afscheid genomen, wat heel vreemd is, want je weet niet of je elkaar ooit nog terug gaat zien. En nu ben ik alleen. Helemaal alleen. Voor de rest van de dag. Ik ga denk ik strakjes nog een beetje in bed kruipen, dan een douche nemen, en dan eens serieus beginnen werken aan dat essay voor Shakespeare. En morgen ga ik met Charlotte naar het Metrocentre shoppen! Dat is het grootste winkelcentrum in Europa! We gaan het dus nooit allemaal kunnen zien, maar hé, we kunnen toch zeggen dat we er geweest zijn!
Zo, tijd voor een extra dutje me dunkt.
Daaaaag!