Geloof het of niet, er was zowaar trampoline op woensdag! Hiep hoi!
Het was al twee weken geleden dat ik nog had kunnen oefenen, en bijgevolg voelde alles een beetje onnatuurlijk aan. Toen ik het uiteindelijk aandurfde om de salto weer te proberen, ging het de eerste keer falikant mis, in de zin dat ik een ietsiepietsiebeetje overroteerde waardoor ik bij het landen naar voor gekatapulteerd werd en met mijn gezicht op de zijmat terecht kwam. Ik moet zeggen, sinds die salto's heb ik die matten aan de zijkant van de trampoline geweldig leren appreciëren. Nu, je kent me, ik doe me nooit echt ernstig pijn. Ik stond gewoon weer recht en deed een tweede salto die ik, zij het een halve meter te veel naar voor, mooi op mijn voeten landde. Volgende obstakel was dus te proberen omhoog te springen in plaats van vooruit. Niet simpel. Ik deed m'n best, ik zette me hard af en schoot de lucht in, en toen ging alles plots in slow motion. Ik draaide naar voor en zag toen hoe hoog ik was, panikeerde een beetje, en dook dus gewoon naar beneden in plaats van door te draaien. Ik was gelukkig nog zo snugger om mijn handen te zetten, zodat ik een onhandige handenstand deed om dan op mijn knieën terecht te komen. De mensen rond mij waren enorm geschrokken, maar ik had wederom niet de kleinste schram. Ik heb verder geen gekke kuren meer uitgehaald, maar heb wél stomweg mijn knie gestoten toen ik op de trampoline klom en dat voel ik nog steeds wanneer ik hem plooi.
Gisteren heb ik lekker uitgeslapen. Om 12u30 had ik afgesproken met Charlotte en Coralie om info te gaan vragen bij de Fellwalking Society in verband met die trip naar de Lake District. Het leek ons wel heel erg professioneel te zijn, wat mij eigenlijk wel afschrikte. Toen we uiteindelijk aan het tafeltje stonden, kwamen er twee meisjes voor ons staan, die de laatste twee vrije plaatsen op de lijst kregen, waardoor wij eigenlijk gewoon geen kans meer maakten om nog mee te gaan. We hebben uiteindelijk onze naam op een reservelijst gezet, maar ik ben niet meer van plan nog mee te gaan. Ik geloof dat ik beter met Katharina nog wat Shakespeare oefen en me dan ga uitleven op de trampoline in de plaats, zondag is de voorlaatste training. Om 3u ben ik met Alina en Charlotte naar de nieuwe kerstmarkt aan het monument gegaan, waar we ons weer hebben laten gaan aan een standje met een heleboel sprankelenede cupcakes. Daar kon je gewoon niet zomaar aan passeren. Ze waren gelukkig bijna even lekker als ze er uitzagen, dat is al heel wat. Om 5u dan, had ik met Katharina afgesproken om te repeteren. We hebben weer een hele zoektocht mogen doen om een goeie ruimte te vinden. Uiteindelijk hebben we ons op het 4e verdiep van de Armstrong Building ergens in de gang gezet (die had een tapijt) en daar heel stilletjes gerepeteerd. Er begint een beetje vorm in te komen, gelukkig maar. Ik zie het momenteel redelijk zitten, de tekst hebben we ongeveer onder de knie, alleen de interactie heeft nog wat oefening nodig. Rond kwart voor 7 zijn we in Eldon Square een Pretzel gaan halen. Ik had geen idee wat dat was, blijkbaar iets typisch Duits, in elk geval, het heeft me gesmaakt. Daarna ben ik naar het koor gehold, Katharina is niet meegegaan. Eigenlijk is ze veel te weinig gekomen om überhaupt mee te mogen zingen, vind ik, maar wat heb ik daar op te zeggen? Het was de eerste repetitie met het orkest erbij. Ik geef toe, er zaten mooie dingen in, maar eigenlijk zijn we allesbehalve klaar om morgen een concert te doen. Mijn naam hoeft niet op het programmaboekje te staan. We sloten af met 'Joy to the world', 'Hark the herald angels sing' en als allerlaatste een liedje dat iedereen verondersteld was te kennen: 'The twelve days of Christmas'. Je had de fagottist voor me moeten zien lachen toen ik aan Mharie (vreemde spelling, ik heb het over de 'Mary' die ik al eerder vermeld heb) vroeg wat dat was, ik had er nog nooit van gehoord. Het heeft iets van 'De boom staat op de bergen', wat het een klein beetje moeilijk maakt om snel te leren, maar ik kan intussen aan een redelijk tempo toch de eerste 7 dagen, de rest ken ik ook, maar ik moet nog te lang nadenken.. Ik kom er wel. 's Avonds heb ik ook een uur of 2 gezellig met Johanna zitten babbelen, heel plezant. Ze vertrekt gewoon binnen 10 dagen! Ik ga zo eenzaam zijn!
En toen kwam vandaag. Niet veel te doen. Interessant seminarie over 'The Hobbit', vervolgens inkopen doen in Tesco en daar Charlotte tegen het lijf lopen en weer een zware zak naar huis sleuren langs een meer dat aan het ontdooien is en heel mooi om naar te kijken. Het leek alsof de meeuwen over het water aan het lopen waren. En nu ben ik thuis en ga bijna iets eten. Voor de rest van de dag heb ik niks gepland, dus dat wordt Shakespeare, misschien wat lezen, eventueel Phonetics.. Je weet wel, een beetje aanmodderen.
Tot de volgende!
Nu zit ik met 'en de boom staat op de beeeergen' in mijn hoofd XD
BeantwoordenVerwijderenHet klinkt nog steeds allemaal heerlijk spannend, ook uw spring-en-valcapriolen :)
Komt er dan trouwens iemand nieuw in uw kot als Joanna vertrekt, of hebt ge het plots helemaal voor uzelf?
Hihihi ^^
BeantwoordenVerwijderenDer komt niemand nieuw, ik ben de laatste twee maanden moederziel alleen xD
Zin om Johanna's bed te komen inpalmen? ^^
Als ik niet met het klein probleempje genaamd examens zat, graag :P
BeantwoordenVerwijderen